Geduld en ongeduld: het vinden van een balans

geduld

Het zoeken naar een balans tussen geduld en ongeduld.

Geduld is een schone zaak. Dat is een spreekwoord dat mijn oma vroeger gebruikte. Stom spreekwoord vond ik dat als kind, echt iets voor “oude mensen” om dat te zeggen.

Tegenwoordig vind ik dat er in oude spreekwoorden vaak veel waarheid zit. Geduld is inderdaad een schone zaak. Maar af en toe word ik overvallen door een gevoel van ongeduld. Dat heeft voor mij meestal te maken te weinig tijd. Door teveel te willen doen in een daarvoor te kort tijdbestek. Daardoor komen bepaalde voorvallen ongelegen. En dan bedoel ik ongelegen in de zin van: Hier heb ik nu echt geen tijd voor, ik wil niet dat dit nu gebeurt. Nog snel even een boodschap doen voordat ik naar een afspraak ga. Dan zal je net zien dat er in de rij aan de kassa voor me een mevrouw staat die nog even een praatje maakt met de dame achter de kassa. Of ik bent net iets te laat vertrokken naar mijn werk en dan staat er plotseling een vrachtwagenchauffeur op het fietspad die de weg vraagt. Op dat soort momenten heb ik plotseling de neiging om helemaal mijn eigen aardige zelf te vergeten en word ik een haastig en geïrriteerd persoon. En zo’n persoon wil ik niet zijn.

De balans tussen geduld en ongeduld gevonden.

Ik probeer nu om tijdsplanningen te maken waarin ruimte is voor onverwachtse voorvallen en situaties. Omdat ik mezelf daardoor meer ruimte geef. En omdat er op die manier meer ruimte is voor die ander.  De ander niet te ervaren als “lastig” enkel en alleen omdat ik er geen tijd voor heb. Ongeduld heeft dus te maken met mezelf en niet met die ander. Het heeft te maken met hoe ik reageer op een ander. Door een ander ruimte en tijd te geven word ik blijer met mezelf. Geduld is dus echt een schone zaak!

Facebook
Facebook
Instagram

Geef een reactie